Wolletje en Co. Een andere Weblog.nl site

Beste mensen, ik ga verder bij blogger. Graag zie ik jullie terug bij www.wolletjes.blogspot.com
Groetjes, Annette

Ooit had ik me voorgenomen om geen Hennie meer te maken. Dat is niet gelukt .

De vis is klaar, met glitter en borduursel.

Kleine Prinses had ik al eens gemaakt, maar ging ook meteen weer weg. Deze blijft even wonen.

Lekker setje zo.

Platvoetje het heksje en Woeste Willem staan ook nog op mijn verlanglijstje, maar waar heb ik het prentenboek van Woeste Willem gelaten?

Ooit had ik me voorgenomen om geen Hennie meer te maken. Dat is niet gelukt .

De vis is klaar, met glitter en borduursel.

Kleine Prinses had ik al eens gemaakt, maar ging ook meteen weer weg. Deze blijft even wonen.

Lekker setje zo.

Platvoetje het heksje en Woeste Willem staan ook nog op mijn verlanglijstje, maar waar heb ik het prentenboek van Woeste Willem gelaten?

Ik ben nog steeds blij met deze techniek. De sjaals zijn heerlijk soepel. En toch gevilt.

Deze tas is gemaakt van katoenen sjaaltjes. Het viel mij 100 % mee, hoe goed de stof zich mee laat vilten. Het leuke, vind ik, dat de kleur wol die je gebruikt, bepalend is voor het effect. Elk sjaaltje heeft zijn eigen kleur wol gekregen.
De tas heb ik in elkaar gezet met de naaimachine.

Wij hebben een konijn. Zijn naam is Spikkel. Spikkel houdt niet van opgesloten zitten in zijn konijnenhok. Dat werd duidelijk toen hij zijn gaas ging doorbijten. Zielig, een gefrustreerd konijn. Eerst mocht hij in de hele tuin (zo groot is onze tuin niet). Maar nadat hij de hele tuin vakkundig betunneld had en er geen plant meer over was, kreeg hij zijn eigen mooie houten hek en nog maar de helft van de tuin.   

Kijk, dat is Spikkel, is het geen schatje.

Hij gaat nu nooit meer zijn hok in, maar zijn hok staat altijd voor hem open.

Het konijn wil dus niet meer in zijn hok, maar de buurtdieren vinden zijn hok wel een buitengewoon aangenaam plekje.

Dit is Mini, de buurkat. Spikkel is in love met Mini, Mini heeft daar hele andere ideeën over.

Mini wil gewoon heerlijk ongestoord genieten in het konijnenhok. En met een verliefd konijn achter je aan, is dit het rustigste plekje in de tuin.

Vandaag ontdekte een ander dier, hoe ideaal een konijnenhok is.

Een eend. Als deze eend in het konijnenhok een nest gaat maken zijn de rapen helemaal gaar.

Nu ja, zolang Spikkel het goed vindt, is alles dik in orde

Vorig weekend was ik in het Natuurvriendenhuis in Bakkeveen. Twee keer per jaar ga ik met een groep vrouwen van de viltclub een weekend vilten, wandelen, fietsen, lekker eten en heel veel lachen.
De twee sjaal van het vorige bericht heb ik daar ook gemaakt.

In de nieuwe hobbywinkel in Overschie heb ik een mooie steen (kraal) gekocht. Die steen heb ik ingevilt in dit tasje. Het lijkt misschien een grote tas op de foto, maar in het echt is het een tasje van 12 cm.

Eindelijk heb ik een manier gevonden om soepele sjaals te maken. Een gevilte sjaal blijft toch wat stug. De techniek is natuurlijk niet nieuw en wordt al gebruikt door veel meer mensen en nu ben ik ook verkocht .

Eindelijk heb ik een manier gevonden om soepele sjaals te maken. Een gevilte sjaal blijft toch wat stug. De techniek is natuurlijk niet nieuw en wordt al gebruikt door veel meer mensen en nu ben ik ook verkocht .

Vandaag was het tweede rondje.

Zoals beloofd was er het kinderworkshopje.

 Van Onno Kroes heb ik twee roestige stukken ijzer gekregen. Jawel, daar ben ik erg blij mee. Vanmiddag, na de drukte heb ik een samenwerkingsverband-lapje gevilt. Het is de bedoeling dat de afdruk van het ijzer, door middel van de roest op het lapje komt. 
Natuurlijk laat ik het resultaat zien als het klaar is. Komende week houd ik het lapje nat, zodat het ijzer lekker verder kan roesten.

Het lapje heeft een paar dagen gelegen. Het resultaat was niet denderend. Ik heb het lapje toen verzwaard met de kiezelstenen en dat gaf wel een mooi resultaat.